© R. Ek 2009

Chakratherapie

Eckhart Tolle

  Bob Adamson

Sri Nisargadatta

Sri Ramana

Hier staat een klok die bij U niet kan worden weergegeven

Bezoek mijn Blogspot  Inzichten Advaita:    Klik op mijn foto. 

E-mail mij
   

Klik de plaatjes aan!
  

Laatste wijzigingen:
26-03-2009

De druktemaker

Even nog wat muggenziften......anders wordt de verwarring rond begrippen zo groot.

Het Nu is wat wij zijn, ongrijpbaar, niet in tijd of ruimte te meten. Het Nu is niet het moment wat wij meemaken. Er is geen moment. Wij zijn Hier en Nu, maar dat geldt niet als plaatsbepaling. Wij zijn in onze essentie onvindbaar maar verdraaid helder Aanwezig!  Wat wij zien is Tijd en Ruimte. Wat wij meemaken is tijd, of zoals de beroemde Japanse Zenmeeser Dogen Zenji (1200-1253) het noemde: Zijn-tijd.

Zijn-zonder-tijd is wat wij werkelijk zijn: Kennen, Bewustzijn, Aanwezigheid. Niet ik-die-meemaakt, neen, ik-ben, de voorwaarde voor alle handelingen. Ik ben in wezen dus geen mens. Ik ben ondeelbaar Bewustzijn.

Wat wij meemaken, Zijn-tijd, is de ervaring, dat wat steeds beweegt en aan onze waarneming passeert. Daarin ligt nooit onze verankering. Wij zien dat Nu (omdat wij enkel Nu zijn), maar wij zijn er niet op betrokken.

Dus wanneer wij ons druk maken om onze vreugde en verdriet, dan dan maken we ons druk om tijdelijke verschijnselen op hetzelfde niveau als de verschijnselen. Als een spook zijn ze er ineens en als een spook zijn ze weer plots verdwenen. Ons denken, ons geheugen maken er een langdurige kwestie van, maar in wezen is elk gebeuren, zodra het gekend wordt alweer weg, voor eeuwig in het tijdloze verdwenen.

Deze week (januari 2006) was het weer kristalhelder aanwezig: zodra en zolang ik mij identificeer met de tijdelijke verschijning Rob (hoe dicht hij ook bij mij staat en hoe lang en intensief zijn avonturen ook lijken) zolang identificeer ik mij met een tijdelijk duaal en sterfelijk verschijnsel WAT IK NIET WERKELIJK BEN.

Daar gaat het om. Niet al die verhalen van ik ben zo zielig, zo alleen, en verlang naar die of dat en het doet zo zeer...... Ja dan ben je dus verloren in een immer aanwezige tegenstelling van bewegingen.

Het 'Ik' is de voorwaarde van alle gebeurtenissen en laat zich ontdekken door het besef van een altijd aanwezig gewaarzijn van fenomenen. Maar het laat zichzelf niet rechtstreeks waarnemen. Je weet dàt je bent, en dat zulks niet afhankelijk is van wat er met de persoon en de wereld gebeurt.

Het is echt een kwestie van steeds weer doorzien van deze waarheid, het is een kwestie van het steeds weer beseffen dat je in die kern niet al die bewegingen bent. Je bent het Zien van alle beweging. Er is dus geen enkel zoeken nodig. Je bent het al! Het enige wat er te doen valt is je dat ten diepste te realiseren.

Dat waar je het over hebt, moet helder zijn: wanneer je het over ik als Pietje of Karel hebt heb je het over het tijdelijke, wanneer je het hebt over 'Ik' als de in-grond, als het Kennen, ja, dan kan dat Nu een heel andere betekenis gaan krijgen, n.l. de ervaring dat Je altijd Bent.

Maar ja, wij zijn zij zo gehecht aan dat druktemakertje, dat we dat druktemakertje eigenlijk niet durven te doorzien en los te laten.

Ja, dat is inderdaad de heldendaad die van je gevraagd wordt. Wanneer alle zoeken, wanneer alle illusies, wanneer alle denkbeelden, wanneer alle theorieën je niet gebracht hebben wat je er van gehoopt had, ja dan kan er 'iets' in je opstaan dat het opgeeft om het via het 'doen' te vinden.

En dat is nu precies wat er moet gebeuren. Totale opgave van het zoeken, totale opgave van het 'willen', het totale besef dat er niets te doen valt. Alles gebeurt. Je kan niets doen. Er is alleen overgave, en dat is ook alleen maar een woord dat omschrijft dat je het niet meer weet, en dat je geen enkele illusie hebt om wat dan ook te veranderen aan jouw wereld.

Opgeven is ook geen doen, want dan is het weer een truc om iets hoopvols te verwerven. Opgeven is iets dat gebeurt. Er is geen Held of een Wijze die dat doet. Er is eerst de realisatie nodig dat er geen doener, geen persoon ìs..... Alles wordt gezien. het Zien zelf blijkt de eerste en laatste instantie.

En wanneer 'je' dan stilvalt ben je precies daar waar je naar gezocht hebt. Hier waar je bent. Op dit enige ogenblik van jouw bestaan.

Nisargadatta:

Questioner: How does one begin?
Nisargadatta: You can start only from where you are. You are here and now; you cannot get out of here and now.
Questioner: But what can I do here and now?
Nisargadatta: You can be aware of your being—here and now.
Questioner: That is all?
Nisargadatta: That is all. There is nothing more to it.