Problemen en gevaren
Tegenwoordig zijn er de zgn 'snelle systemen" als de
Chi-routes van Mantak Chia en bv Avatar. Dit soort scholen lijken ogenschijnlijk
perfect te voldoen aan het ongeduld, de haast, de behoefte aan geheimzinnigheid,
en de zucht naar een alternatieve status van het Westen, dat 'verlichting' wil
kopen. Binnen korte tijd krijgt de student alle 'geheime methoden' aangereikt,
die al dan niet recent in de openbaarheid zijn gebracht.
Kundalini
Afgezien van de nutteloosheid van hun pogingen
(verlichting is niet af te dwingen) vergeten zij ook dat zij met krachten en
Inzichten te maken krijgen die ingewijde monniken en leken pas aangereikt kregen
van hun Meester, nadat ze gedurende meerdere tientallen jaren via intensieve
meditatie en andere -zware- oefeningen volledig gezuiverd waren van alle egomanifestaties. Dan pas zouden ze de enorme krachten van de natuur waaronder
Kundalini aankunnen. Je laat met de geopenbaarde systemen n.l. een energie toe,
die zuiverheid van geest en lichaam nodig heeft om goed te kunnen functioneren.
Chi en Kundalini transformeren je dan naar een hoger plan, maar niet zonder
eerst schoongemaakt te hebben, wat er nog aan blokkades zit.
Het is al een hele klus -en ik kan er zelf van meepraten-
om de eerst vrijkomende Chi-energie aan te kunnen. Een vastgeroest
energiesysteem wordt plots overvallen door een niet of nauwelijks te verwerken
hoeveelheid zuivere energie. Dat betekent veel ziek zijn en soms nachtenlang
opzitten, om de energie weer te kunnen beteugelen. Met Chi-energie is dat nog
enigszins te doen, maar wanneer Kundalini vrijkomt, wordt het een heel ander
verhaal. Wanneer Kundalini te vroeg in ons ontwaakt, stuit een stroom van 1000
Volt op een netwerk van stroomdraden, dat al moeite heeft met 110 Volt. Gevolg
is dan oververhitting, hevige blokkades en uiteindelijk een doorbranden van
het circuit. Doorgewinterde deskundigen waarschuwen dan ook voor het al te
gemakkelijk omgaan met deze krachten.
Wanneer je doof voor deze waarschuwingen bent, of wanneer
je onwetend van deze gevaren in aanraking bent gekomen met deze kracht, zal je
de gevolgen ervan aan den lijve ondervinden. De volgende effecten worden door de
Amerikaanse schrijfster Paulson genoemd.
-
onverklaarbare ziekte
-
onvoorspelbaar gedrag
-
gevoel het niet te redden en moeite hebben met het alledaagse leven
-
rillingen of koortsige vlagen
-
bewijzen van een meervoudig gespleten persoonlijkheid
-
extreme gemoedswisselingen: depressie of extase
-
perioden van uiterste verveling of juist opgetogenheid
-
verlies of verstoring van het geheugen
-
desoriëntatie t.o.v. zichzelf, anderen, het werk of de wereld in het
algemeen
-
extreme wisselingen in het uiterlijk, je kan afwisselend of ineens er
heel oud zien of juist heel jong
-
visuele effecten, enz.
Een Indiase Spoorwegbeambte Gopi Krishna heeft als gevolg
van een te vroeg opwekken van Kundalini een jaar over de vloer liggen rollen en
is 7 jaar -letterlijk- van de rails geweest. Krishnamurti heeft jarenlang hevige
pijnen in ruggengraat en hoofd gehad, die het hem soms onmogelijk maakten te
functioneren. Paulson bevestigt dat het -tijdens het schoonmaakproces door
Kundalini- nauwelijks op te brengen is om van 9 tot 5 te werken, dat je
vervreemdt van familie en vrienden, en hoe pijnlijk de zelfconfrontatie is.
Eenmaal begonnen is er geen weg terug. Eenmaal geactiveerd is Kundalini niet
meer te stuiten of in te dammen. Het is een intelligente, maar eisende kracht,
die ongeacht maatschappelijke verantwoordelijkheden van de persoon in kwestie,
aan het werk gaat om de energiebanen en centra van het lichaam te reinigen en
voor te bereiden op transformatie. Stoppen is onmogelijk. Ja zelfs gevaarlijk,
omdat je dan met een te groot brok energie zou kunnen blijven zitten in de een
of andere plek in je lichaam. Werken met Kundalini vereist voorzichtig zijn en
blijven. Alles wat van de Natuur afgedwongen wordt heeft zijn prijs, en deze kan
bij Kundalini heel fors zijn. Geloof niet te snel mensen die je het tegendeel
proberen te vertellen. Of ze hebben zelf geluk gehad of ze weten niet waar ze
over praten. Zit je er eenmaal mee, lees dan de veiligheidsroutes die Mantak
Chia beschrijft of de hoofdstukken uit boeken als van Paulson, die betrekking
hebben op beschermende maatregelen. Lees -hoe ongeloofwaardig dit wellicht ook
klinkt- niet díe passages, die het activeren van Kundalini beschrijven. Allen
het lezen erover activeert al! Wanneer je dit niet gelooft, merk je pas de
onontkoombaarheid van dit principe, wanneer het al te laat is. Zoek een
deskundige, die je kan helpen de energieën te leren hanteren, wanneer je er
toch aan begonnen bent.
Zie
ook de site van Seraphina
Zie ook: http://www.xs4all.nl/~robvd/jose/nieuwsbriefarchief/De_verlichting_van_ons_lichaam.html
De bezwaren van Jung
Jung heeft zich in vele geschriften behoudend opgesteld
jegens het door Westerlingen volgen van vooral Oosterse methoden als Zen of een
uit Indië afkomstige Soeboed. Z.i. is het onbewuste van de Westerling zó
anders dan dat van de Oosterling, dat een naïeve toepassing van -volgens hem
ongetwijfeld effectieve- methoden uit het Oosten òf kan leiden tot een
ongecontroleerd binnen laten komen van oncontroleerbare onbewuste krachten, òf
kan leiden tot een enorme inflatie of opgeblazenheid bij de Westerling. Het
gevaar was z.i. zelfs niet denkbeeldig van een acute psychose of voortijdige
dood.
Uit de beschrijvingen van Verlichtingservaringen
concludeerde hij dat de adept door zijn oefeningen in zo'n grote geestelijke
crisis werd gemanoeuvreerd, dat het onbewuste a.h.w. in één keer 'leegliep' in
de geest. In één keer zou de adept zich bewust zijn van de complete inhoud van
het onbewuste. Gezien de staat van het onbewuste van de Westerling zou zo'n
doorbraak rampzalig zijn. Jung had daarvan genoeg voorbeelden in de
psychiatrische klinieken gezien. Zijn eigen ervaringen met het onbewuste waren
evenzeer angstaanjagend. Toen hij een aantal jaren de inhoud van zijn onbewuste
intensief verkende, kostte het hem de grootste moeite om niet ten onder te gaan
aan de op hem af stormende krachten.
Jung was daarom van oordeel dat de Westerling eerst de
enorme rommel in zijn onbewuste moest zien op te ruimen, door zich intensief
bezig te houden met de inhouden daarvan. Door je bewust te worden van alle -ook
zeer gevaarlijke- tendensen in het onbewuste, neutraliseer je ze daarmee. Door
ergens licht op te doen schijnen verjaag je de duisternis. Jung heeft daartoe
zelf een aanzet gedaan door o.m. het uitgebreid onderzoeken van sprookjes,
dromen, visioenen, alchemistische beelden en godsdienstige geschriften uit Oost
en West. Hij vond dat m.n. van belang omdat hij ingezien had, dat de individuele
mens niet zichzelf bestuurt, maar in feite grotendeels bestuurd wordt door
impulsen vanuit het onbewuste.
Het zou onverstandig zijn om niet met deze waarschuwing
rekening te houden. Naast de voorbeelden die Jung noemde, is het tegenwoordig
bekend hoe gevaarlijk b.v. paranormale spelletjes, als het Oujja-bord zijn. Je
trekt ongewild krachten aan, die heel negatief kunnen zijn, die nauwelijks in de
hand te houden zijn en die kunnen leiden tot angstpsychosen, meervoudige
persoonlijkheid en zelfs zelfmoord. Jung adviseert de Westerling daarom zich te
houden aan de bekende Westerse methoden en zich te richten op de eigen
irrationaliteit.
Het is echter de vraag of Jung's waarschuwing opgaat voor
de benadering van Krishnamurti en bepaalde takken van Zen. Krishnamurti opteert
voor een zo objectief mogelijk waarnemen van de innerlijke en uiterlijke wereld.
Je maakt dan in feite geen persoonlijk deel meer uit van de dualiteit, je
ontstijgt dit door je er niet mee te vereenzelvigen. Er wordt dan ook geen
energie gegeven aan zowel positieve- als negatieve beelden, terwijl de
betrokkenheid bij het Leven optimaal blijft. Ik zie niet in, waarom een
dergelijke benadering strijdig zou zijn met de Westerse Geest. Jung hoopt dat
via zijn aanwijzingen de Westerse mens tot een evenwicht zou komen in zijn
verscheurde psyche. Hij doet dit echter vnl. via het opvoeden van het denken,
dat zelf als dualistisch instrument verantwoordelijk is voor alle ellende. Dit
is volgens Krishnamurti een vruchteloze weg. Je kan via een fragment van het
denken -de bestudeerder- nooit het denken als totaliteit transformeren.
Wanneer we tenslotte naar de ervaringen met Zen kijken,
zijn de laatste twintig jaar steeds meer betrouwbare verslagen geschreven van
Verlichtings-ervaringen van -meestal eenvoudige- Westerlingen, als
zakenlieden, huisvrouwen, studenten30.
Eenvoudig in de zin dat het geen Heiligen waren. Wat zij mee moesten maken is
niet mis. Zij gingen rechtstreeks de confrontatie met hun denken aan, met
voorspelbare gevolgen. Uit het beschrevene kan worden opgemaakt, dat men best
een behoorlijke geestelijke crisis doormaakt, maar dat men leert dat alle
angstaanjagende beelden en gevoelens, die men kan krijgen illusies zijn, waar
je absoluut geen aandacht aan moet besteden. De belangrijkste veiligheidsklep,
die de Zenmeesters je daarnaast aanbieden, is je te leren verplaatsen van je
geest (of aandacht) naar je Hara, i.p.v. je hoofd.
Wanneer je onbekend bent met het feit dat je je bewustzijn
van je hoofd naar je onderbuik, naar je gevoel kan verplaatsen, blijf je in je
ervaringen overgeleverd aan het hoofddenken31.
Het denken is het speelterrein van alle angstaanjagende
gevoelens en beelden. Alle ervaringen die je dan meemaakt zijn vals en
potentieel gevaarlijk, wanneer je niet door hebt dat zij schepsels zijn van
jouw eigen geest. Zen noemt dat soort ervaringen Makyo, letterlijk: beelden van
de duivel.
Wanneer je je door dit soort beelden laat (mis-)leiden is
meditatie in feite zinloos. Je kan hier zelf een gemakkelijke proef doen.
Probeer eens vanuit het hoofdbewustzijn je uit te leven in allerlei fantasieën.
Verplaats je nu in je aandacht naar Hara. Je zit dan in feite in je Gevoel.
Probeer de fantasieën te vervolgen. Je zult merken dat je het nu niet meer
kunt, of je zal je er zeer ongemakkelijk bij voelen. Aandachtig zijn en zo in je
gevoel blijven, zal de beelden onthullen
als zijnde vals en ongevaarlijk, zoals ook in het gewone leven iemand, die in
zijn gevoel zit zich niet door anderen van zijn stuk zal laten brengen.
Maar wanneer wij de worstelingen van sommige van onze cliënten
zien -afgezien van de casus-beschrijvingen in de psychiatrische literatuur- kan
onze conclusie niet anders zijn, dat wij Jung's waarschuwingen serieus moeten
nemen. Het leven is groots en verschrikkelijk. Niemand kan weten wat er zich
aandient, wanneer je het Pad opgaat. Ga niet in je ééntje knoeien, maar loop
ook niet achter iedereen aan.
De aanwezigheid van een kundig begeleider, in de vorm van
een Meester of leraar is in feite onontbeerlijk. Hij of zij kan je langs de
gevaarlijke klippen leiden en je wijzen op de aard van de beelden en gevoelens,
die je ervaart. Zoek niet naar hem of haar, want hij of zij is in eerste
instantie onopvallend en onherkenbaar. De waarlijk integere zoeker zal vanzelf
zijn begeleider in het leven tegenkomen.
Slot
Nadat je alle richtingen beproefd hebt, alle boeken
gelezen, alle waarschuwingen serieus hebt genomen, maar desondanks verder bent
gegaan op je Pad, sta je op zekere dag plotseling voor een ondoordringbare muur.
Soms is er het gevoel, dat je niet verder kunt. Soms ook zie je de muur -in een
beeld of droom- letterlijk voor je. Hij is te hoog om er over te klimmen en
strekt zich naar alle kanten oneindig uit. De Muur lijkt ondoordringbaar. Hij is
van beton of staal of van grote granieten stenen. Je weet dat daar achter het
Gezochte is. Je kijkt in wanhoop rond. Zo dichtbij en toch zo ver. Wie kan mij
verder helpen?
Mijn vroegere begeleidster, Jansje Vermaat, zegt het zo:
"Voor de Muur staan allerlei kraampjes. Daar staan de diverse kooplieden en
'meesters', die de andere kant van de Muur (zeggen te) kennen. Je hebt ze
allemaal afgewerkt. Niemand van hen heeft je kunnen vertellen hoe je door die
muur kunt gaan en wat je aan die andere kant zult vinden. Velen kennen de ander
kant niet, die zeggen het alleen maar. Dat zijn de valse meesters. Diegenen die
de andere kant wèl kennen vallen het minst op. Zij weten. Zij kunnen en mogen
je niet vertellen hoe het aan de andere kant is. Je zult het helemaal zelf
moeten ondervinden. Mensen willen altijd zekerheid. Die krijg je van niemand. Er
is er altijd één kraampje, waar zich iemand bevindt, die jou tot de Poort kan
brengen, die de toegang verschaft tot Datgene-wat-er-zich-achter-de-Muur-bevindt.
Het is een mooie Poort met prachtige zware deuren (Zen heeft het over de Poort,
die geen Poort is). Je zult zelf het besluit moeten nemen door die Poort te
gaan. Je zult dan alles moeten afleggen, alles moet je achter laten. En dan kan
het gebeuren. Je hoeft dan niet meer te zoeken, je Weet dan".
SLOT
|