Wat is het nut van al dat zoeken, van al dat gelees, wat is het nut van Advaita? 

Het enige juiste antwoord is: Het Gebeurt!

Het zoeken begint op verschillende manieren:

• vanzelf, je merkt ineens dat je altijd met dezelfde boeken bezig bent na een crisis: er is iets ingrijpends in je leven gebeurd en je wilt weten wat daar achter zit
   

• na een periode van onvrede of ongelukkig zijn: er klopt iets niet in je leven, er moet toch meer zijn.... 
   

• Dan begint de zoektocht. Stapels boeken worden verslonden, leraren gezocht en bezocht, cursussen, seminars etc.

Vaak breekt er dan na verloop van tijd een crisis uit. Er gebeurt niets. Het antwoord staat overal, maar is vaak tegenstrijdig en hult zich vaak in duistere woorden. Al het gezoek lijkt voor niets. Je zit met lege handen en roept dan in wanhoop uit: "Waar is dit zoeken nu voor nodig??????"

1) de persoon heeft geen toegang tot het oneindige, het onkenbare. Het denken (incl herinneringen, plannen, idee van identiteit) komt voort uit het onkenbare, en kan zijn eigen bron niet vatten (de auto kan zijn eigen fabriek niet maken). Je kan bv je realiseren dat er 'iets' ziet, wanneer je naar dit pc-scherm kijkt, maar je kan niet in jezelf terugkijken naar wie je werkelijk bent.

Je kan alleen maar ZIJN, en dit Zijn is het zien. Alles wat je ziet, voelt ben je niet, want het kijken zit daar steeds weer achter. Dit is dus een hopeloze taak. De hand die zichzelf wilt grijpen. Het oog wat zichzelf wilt zien. Het gaat niet, het lukt niet en het kan niet.....

Jij wilt het steeds maar zelf doen, maar alles wat hier en bij anderen geschreven wordt heeft ten doel het denken te laten beseffen dat het niets kan doen en niets hoeft te doen..want dat heeft geen enkele zin.

 Dus je blijft maar in cirkels ronddraaien.

 Het tweede nut van al dat gezoek:

 2) dat opgeven van het denken kan je ook niet bewust zelf doen, het denken kan zichzelf niet uitschakelen. Dus alles wat je leest zakt ergens in je Zijn naar binnen en heeft daar zijn niet door jou te beïnvloeden werking. Bemoei je er niet mee! Dat is de Geheime Leer. De boodschap is niet geheim, maar de werking is geheim, omdat niemand weet hoe dat werkt. Eén van de meest invloedrijke zenmeesters in Japan -Zenji Dogen- zei ooit: "Er zijn monniken die verlicht zijn en er zijn monniken die niet verlicht zijn."  Het maakt niet uit. Niemand is er beter op. (Omdat je in feite toch al die tijd toch al Bent, dat winnen van Verlichting is niet meer dan een rimpeling aan de oppervlakte van het Zijn, wat toch al ìs). Daarom is een bescheiden meester ook een echte meester. Hij is niets meer dan de dwalende leerling.

 3) een ieder is uniek: jouw weg is jouw weg. Je kan lezen wat een ander schrijft en concluderen dat hij het al heeft. Maar je kan het nooit van hem kopiëren. Die weet ook niet hoe het hem overkomen is. En wat hem in het Grote overkwam kan hij ook niet reproduceren.

 4) dat je zoekt is al een teken dat het Wezen in jou werkzaam is om in jou in zichzelf te doen terugkeren (wat in feite onzin is, want je bent daar al...alleen dat gezoek staat het ervaren ervan in de weg.). Je kan alleen maar vertrouwen op die impuls en meegaan in die beweging, al gaat het niet in het door jou gewenste tempo. Al dat verzet is nutteloos en maakt dat je voortdurend ongelukkig bent. Nou dat is toch zonde van je tijd??? En trouwens. Wie zoekt. Jij? Je bent voor 100% ingebed in het Wezen. Er is zoeken. Niemand die zoekt. Je hebt geen onafhankelijk bestaan.