|
De "Tijger van Bombay", zoals hij door sommigen genoemd werd, was een reus onder de
Indiase meesters. Hij bracht veel leraren voort die in het westen furore hebben gemaakt,
waar onder ook een aantal van de belangrijkste Nederlandse Advaita
leraren, Wolter Keers, Douwe Tiemersma, Alexander Smit e.a..
Ook bij Sri Nisargadatta Maharaj stond de vraag
'Wie ben ik' centraal. Niet ons tijdelijk 'ik', dat we ook als persoon of ego
omschrijven, maar onze wezenlijke kern: Het 'Ik' dat alles ziet en bevat,
Dat-wat-we-wezenlijk zijn, maar wat geen eigenschappen bevat.
Wij zijn bewustzijn, ofwel het Zijn zelf. Er is
geen (persoonlijk) ik en de ander. Onze persoon en de wereld komen op in Bewustzijn. Bewustzijn is geen eigenschap van de persoon, maar de persoon is een
manifestatie van dat Bewust Zijn. Zijn is altijd Nu. Verleden en toekomst zijn producten van
het denken. Zo bezien zijn het spookverschijningen. Je herinnert je wat je hebt
meegemaakt, maar je weet niet hoe de film afloopt. Nu is Nu. Daarnet is een herinnering, wat een product van het denken
is en straks is een verwachting, wat ook een projectie van het denken is. Denken
is geen Zijn. Denken kan worden waargenomen, dus dat ben je nooit zelf.
Het gevoel "Ik ben", ik besta moet op advies
van Nisargadatta centraal in
aandacht blijven. Maar ook dit is nog niet het ultieme eindpunt, want wie of wat
is het dat zich bewust is van "Ik ben"??? Want dit gevoel ontlenen wij
aan aanwezigheid temidden van gewaarwordingen van verschijnselen. Uiteindelijk
is er een staat waar er geen Zijn is, waar geen beweging is, waar niets te
vinden is. Zolang wij ons bewust blijven van bewegingen in de wereld en van de
plek van waar uit wij waarnemen (lichaam, denken voelen), moeten wij ons blijven
afvragen wie of wat het is die de voorwaarde is van dit bewustzijn. Wij hebben dan
onszelf als persoon, als ego ver achter ons gelaten.
Maar blijf niet buiten je zoeken. Zoek niet
in de verschijnselen, want daarmee treedt je weer uit jeZelf. Dan heb je weer de
zoeker gecreëerd. Denk niet, verblijf in het Zijn, in de de onmiddellijkheid,
de authenticiteit van het
moment. Focus niet op de verschijnselen, maar verblijf in die ruimte waar je aanwezig bent. Want dit
is al je thuis. Je kan niet via je huidig bewustzijn een ander hoger soort
bewustzijn ontdekken, want je bent 'Dat' al, je bent al de Bron, of je je dat nu
realiseert of niet.
Realisatie kan volgens Nisargadatta plotseling
zijn of het kan langzaam groeien. Maar de omwenteling is ineens. Angst verdwijnt
en tevreden zijn verschijnt permanent. Hoe dat gaat is niet te manipuleren. Wij
kunnen contact krijgen met het Ongekende door keuzeloos gewaarzijn. Nogmaals, blijf bij
het gevoel van Ik-ben. Ben jij jouw buurvrouw? Nee, zal je zeggen. Voor 100%
zeker niet! Dat wat je zo zeker maakt van jouw antwoord is het gevoel van jouw
zijn, jouw aanwezigheid. "Ik ben er toch???". Je bent er, en daarom ervaar je dit alles. Daar moet je bij blijven. Je niet laten verleiden om weer mee te gaan met
alle verleidingen van de wereld.
Blijf helemaal in het Hier en Nu. Er is niets
anders.
Je kan dus niets doen om het eindresultaat te beïnvloeden:
"Het eindpunt van de yoga is de
realisatie van onafhankelijkheid. Alles wat gebeurt, gebeurt in -en
overkomt aan- denken en voelen, maar niet aan de bron van het 'Ik
ben'. Als je je eenmaal realiseert dat alle dingen vanzelf gebeuren
(of je ze nu noodlot, Gods wil of puur toeval noemt), blijf jij
enkel nog over als de waarnemer, vol begrijpen en vreugde,
onaangetast"
"Wat de tijd geschapen heeft zal zal de tijd ongedaan maken".
|
Er zijn mensen die het griezelig vinden te
bedenken dat alles vast ligt of althans dat het niet in jouw handen ligt. En ik dan??? Maar wanneer je naar een film kijkt
wordt je ook ontroerd of je kan niet wachten tot je weet hoe die roman af loopt.
Je komt er achter dat je in wezen niet verschilt van de acteurs in een film. Je
kan immers voortdurend bewust zijn van 'jezelf' in actie, in een wereld die je
maar nauwelijks of niet naar jouw hand kan zetten. Het leven wordt dan beleven. In feite verandert er niet veel, anders dan de
realisatie dat je er niet meer druk om hoeft te maken. De illusie van de Doener
valt weg.
Dat gevoel van "Ik ben" is dus erg
cruciaal om te begrijpen. Nisargadatta zegt daar o.m. het volgende over:
The Sense of "I am" (Consciousness)
1) When I met my Guru, he told me: "You are not what you take yourself
to be. Find out what you are. Watch the sense 'I am', find your real
Self." I obeyed him, because I trusted him. I did as he told me. All
my spare time I would spend looking at myself in silence. And what a
difference it made, and how soon!
2) My teacher told me to hold on to the sense 'I am' tenaciously and not
to swerve from it even for a moment. I did my best to follow his
advice and in a comparatively short time I realized within myself the
truth of his teaching. All I did was to remember his teaching, his
face, his words constantly. This brought an end to the mind; in the
stillness of the mind I saw myself as I am -- unbound.
3) I simply followed (my teacher's) instruction which was to focus the
mind on pure being 'I am', and stay in it. I used to sit for hours
together, with nothing but the 'I am' in my mind and soon peace and
joy and a deep all-embracing love became my normal state. In it all
disappeared -- myself, my Guru, the life I lived, the world around
me. Only peace remained and unfathomable silence.
Uit: http://www.nisargadatta.net/
|
Kennis heeft volgens Nisargadatta geen enkele betekenis bij het ontwaken. In het artikel van
Philipe Renard wordt dit
uiteengezet. Het heeft geen zin passages er van over te schrijven of samen te vatten. Er
valt m.i. niets aan te te voegen of af te dingen. Zijn
artikel is te vinden op: http://www.advaya.nl/artikel_2.htm
Vervolgens is de Meester weer aan het
woord:
|
November 9, 1980
|
The one who has fully
investigated himself, the one who has come to understand,
will never try to interfere in the play of consciousness.
There is no creator with a vast intellect as such; all
this play is going on spontaneously. There's no
intellect behind it, so don't try to impose yours to
bring about any change; leave it alone. Your intellect
is a subsequent product of this process, so how can your
intellect take charge of or even evaluate, the whole
creation? Investigate your self; this is the purpose of
your being.
Spirituality is nothing
more that understanding this play of consciousness --
try to find out what this fraud is by seeking its source. |
Uit:
http://www.prahlad.org/gallery/consciousness_absolute.htm
|
Ofwel in mijn woorden: het deel kan het geheel
niet (om)vatten, het gevolg kan zijn oorzaak niet begrijpen, het object kan het subject
niet kennen. Onmogelijk! In wezen kan je dus niets doen. De persoon is als
tijdelijke en beperkte constructie niet in staat het subject te kennen en te
doorgronden. Het denken heeft geen enkele toegang tot dit Domein. De persoon kan zich alleen bewust worden van zijn positie, begrijpen of
inzien dat al zijn acties ingebed zijn in iets groters, in een voorwaardelijke
ruimte. Hij kan zelfs van leraren vernemen dat zijn bewuste aanwezigheid reeds
het Gezochte is. Maar je kan niet zoeken naar Wat Je Bent. Het 'I am" is
nog steeds iets wat ervaren wordt. Er is dus nog iets anders dat zich bewust is
van 'I am'. Dat is Aanwezigheid. De Absolute Staat. Je kan daar enkel in verblijven.
Je Bent het, want je bent gewaar. Maar er zijn geen kenmerken. Je kan het niet kennen.
En het ware subject doet niets, want het Subject is onkenbaar. Het is niet Iets,
het is het beroemde Niets, Niet-Iets. Er valt in feite niets van zijn werking waar te nemen.
Het is er, want ik ben er. Meer valt er eigenlijk niet over te zeggen....
En wanneer alles rijp is, wanneer het je
toe-valt, wanneer Genade jouw deel is, dan kan ineens de illusie openbarsten.
Dan is er het inzicht dat je niet verschilt van de leraar, dat je niet verschilt
van de wereld, dat alles Eén is.
Voor de fijnproevers een stukje uit een
interview met David Godman (zie voor de volledige weergave de link van Godman). Het gaat over de vraag van Godman aan Nisargadatta
hoeveel leerlingen van hem verlicht zijn geraakt. Ooit noemde hij alleen Maurice
Friedman, een Poolse ingenieur die jaren bij Nisargadatta verbleef en die het
beroemde boek 'I am That' samen stelde. Een echte jñani, dus. Eén van de
weinigen die Nisargadatta daarnaast erkende was een zekere Rudi, een onbekende Canadees,
waar later niet veel meer van vernomen is.
Rudi was in gesprek met de
meester en dat ging van jetje:
..............................
At some point Maharaj
asked him, 'Have you witnessed your own death?' and Rudi replied
'No'.
Maharaj then launched into a mini-lecture on how it was necessary to
witness one's own death in order for there to be full realisation of
the Self. He said that it had happened to him after he thought that
he had fully realised the Self, and it wasn't until after this death
experience that he understood that this process was necessary for
final liberation. I hope somebody recorded this dialogue on tape
because I am depending on a twenty-five-year-old memory for this. It
seems to be a crucial part of Maharaj's experience and teachings but
I never heard him mention it on any other occasion. I have also not
come across it in any of his books.
Maharaj continued to pester Rudi about the necessity of witnessing
death, but Rudi kept quiet and just smiled beatifically. He refused
to defend himself, and he refused to be provoked. Anyway, I don't
think he was in any condition to start and sustain an argument.
Whatever state he was in seemed to be compelling all his attention.
I got the feeling that he found articulating even brief replies hard
work.
Finally, Rudi addressed the question and said, 'Why are you getting
so excited about something that doesn't exist?' I assumed he meant
that death was unreal, and as such, was not worth quarrelling about.
Maharaj laughed, accepted the answer and gave up trying to harass
him:
'Have you ever had a teacher like me?' demanded Maharaj, with a grin.
'No,' replied Rudi, 'and have you ever had a disciple like me?'
They both laughed and the dialogue came to an end.
|
Nisargadatta was de ultieme spiegel voor het
bewustzijn van zijn bezoekers. Elke poging van zijn bezoekers om vanuit het
denken te redeneren werd door hem radicaal onderuit-gehaald, soms met geduld,
maar soms ook compromisloos. Het is hier geen kleuterklas"", zei
hij dan en hij stuurde weer een aantal mensen weg, die het toch nooit
zouden begrijpen.
Ernst en serieus zelfonderzoek waren
volgens hem de sleutel. Zelfonderzoek is niet iets zomaar als hobby er
even bij te nemen, maar het gaat om een volkomen open en immer beschikbaar
zijn voor de vraag wie je in wezen bent.
Maar diegenen die denken en hopen dat
zij even in dit leven de status van Jñani zullen bereiken
biedt deze bladzijde weinig troost. De hoge pieken die hier in deze
rubriek aan het woord komen, zijn zeldzaam. Maar -zoals elders betoogd- er
bestaat geen onafhankelijke persoon die het zelf allemaal doet. Het maakt
allemaal deel uit van de gang des levens, ook dit gegrepen worden door de
sterke en niet-aflatende behoefte aan zelfrealisatie. Geen
wilsinspanning zal je het diploma geven, maar niets doen houdt je in
onwetendheid.
Alleen zelfonderzoek voldoet.
En dan nu de uitsmijter van een dan
inmiddels stervende Nisargadatta.
Although thoughts come and go, the jnani is not concerned. Thoughts
will come in consciousness; witnessing also takes place in
consciousness. You must have the conviction that you are
consciousness. Thereafter there is nothing for you to do; leave it to
the consciousness to do what is to be done. Whatever happens,
happens spontaneously.
|
Links
Voor een goudmijn aan
informatie over hoe Nisargadatta 'persoonlijk' was en hoe hij les gaf is er een lang interview met
David Godman, de bibliothecaris van de Ramanashram en de biograaf van Sri Ramana
Maharshi, over zijn persoonlijke ervaringen
met Nisargadatta op deze site geplaatst. |
