|
Er is lijden in de wereld. Ieder mens krijgt er mee te maken.
Wij willen het niet, maar het overkomt ons.....en soms zoeken wij het zelf op.
Onbewust weliswaar, maar toch.... Het lijkt wel of wij er niet aan kunnen
ontsnappen.
Leven de materiële wereld, in de dualiteit, de wereld van
tegenstellingen houdt automatisch lijden in. Je wordt geboren en je gaat dood,
je bent gezond en je wordt ziek, je staat aan de top en je zal de teruggang
meemaken, je bent mooi en jong en straks oud en door het leven getekend. Geluk
houdt automatisch lijden in, want de tegenstellingen horen er automatisch bij.
Daarom huilen we na de geboorte en juichen we na het sterven. Zegt men...
Een eeuwige vraag is waarom er lijden is. Is het alleen dit
automatisme, deze wetmatigheid van een duale wereld of heeft het nog zin?
Tenslotte, wij willen alles verklaren vanuit de betekenis die iets voor ons
heeft of kan hebben. Wij kunnen er dan troost aan ontlenen of...wellicht een
stukje wijsheid?
Nisargadatta zegt hierover:
Prettige dingen wiegen je in slaap, pijn maakt je wakker. Als
je niet wilt lijden, val dan niet in slaap. Je kunt jezelf niet leren kennen
door geluk alleen, want je diepste ware natuur is dat geluk zelf. Je moet het
tegengestelde onder ogen zien, wil je verlichting vinden - onderzoek wat je niet
bent. (Bron: Zijn, Altamira Brecht, 1988)
Eckhart Tolle bevestigt dit. Lijden is het
meest effectieve middel om je tot zelfinzicht te brengen. Lijden leert je
beseffen dat alles in de wereld der vormen dankzij tegenstellingen bestaat, dat
vormen opkomen en verdwijnen. Dit alles kunnen wij om ons heen en in ons
waarnemen. Alleen het waarnemen blijkt de stabiele factor in ons leven. Dit is
onze onveranderlijk bron.
|
