|
Ja,
die spiritualiteit is mooi. Je gaat een oceanisch leven tegemoet. Maar…er
blijft altijd het probleem van het individueel en collectief sterven. Auschwitz,
Hiroshima, de Goelag Archipel, Mao met zijn miljoenen slachtoffers…..Al die
ellende, al die oorlogen, al die ziekten……
Waar
doen we het allemaal voor…wat is er aan de hand. We moeten sterven anders
vallen we straks van de aarde af. Souperen we alle natuurlijke bronnen op.
Ik
kreeg mijn openbaring bij het zien van een film over Australië bij het
Omniversum in Den Haag. De film
heet:
Australia, The
Great Outback
Wat
we o.m. te zien kregen was het effect in de Woestijn van de komst van de Moesson
eens in de 7 jaar of zo…. Rivierbeddingen vulden zich, woestijnen werden
bloemenvelden. Er ontstond een enorm meer dat zich vulde met miljoenen vissen.
Vanuit het niets verschenen duizenden pelikanen. Hadden ze GSM-etjes?
Een
paradijs in een normaal uitgedroogd gebied. Waar kwam dat leven zo snel vandaan?
Die planten alla…de zaadjes worden kennelijk goed beschermd in de woestijn,
maar die vissen… Het was weer het oude liedje. Eten en gegeten worden.
Toen
kwam de droogte weer terug, de rivieren droogden weer op en de meren werden
poelen met miljoenen voor hun leven vechtende vissen. Zij stierven massaal in
enkele dagen. De pelikanen trokken vervolgens weg en stierven bij bosjes in de
uitgedroogde woestijn…..
Wat
een verspilling van leven of niet?………het leven kwam op en verdween. Waar
was het?
Ineens
zag ik het, glashelder, als in een 3D panorama!
Nu maar in woorden, het blijft behelpen:
Het
Zelf, God, Brahman bevat alle leven. Is alle leven. Onze bron is Een. Het leven
dat ogenschijnlijk wordt voortgebracht is het Zelf in expressie. Er is geen
individueel leven dat geschapen wordt. Het Zelf zit in elk stukje levende natuur,
het is alle natuur. Het hele Universum is zijn/haar zichtbare leven. Jouw zelf=mijn zelf.
Wij lijken verschillend maar wij zijn hetzelfde leven, dat Een is. Toen die
miljoenen vissen in dat meer verschenen kwamen er geen miljoenen individuele
stukjes leven bij, het was een en al leven in de vorm van vissen, planten,
bloemen, insecten en toen de droogte kwam werden die verschijningen teruggenomen
in het leven zelf.
En wat mensen betreft, het leven in de mens wordt voorzien
van gedachten die gekoppeld zijn aan het lichaam en de omgeving van het lichaam.
Maar zonder het leven is er geen mens. Ook bij al die oorlogen en rampen
verdwenen geen individuele stukjes autonoom leven.
Er
verdween geen individueel leven, want dat is er niet.
Zoals
Sri Ramana Maharshi antwoordde op de vraag waar hij na zijn sterven zou zijn:
"Hier en in jullie....waar anders zou ik kunnen zijn?"
|
