Mijn eigen aanpak is een synthese van denkbeelden van de Malva filosofie, Jung, Zen, Advaita & Assagioli. Daarnaast is er de eigen fenomenologische ervaring bijgekomen van het werken op zielsniveau, zoals beschreven is op de pagina Spirituele Therapie . Lang daarna kwam er een additionele uitleg van Eckhart Tolle.

Ik geef hier allereerst op deze pagina een kort overzicht van het proces wat aan elke behandeling ten grondslag ligt.

Centraal daarin staan:

het leren waarnemen
het leren voelen
het doorzien van de rol van het denken als vormgever van de persoonlijkheid
de herkenning van het (bewust) zijn
de overgave aan het Zijn

Allereerst geef ik dus hier een overzicht van de standaardprocedure bij de eerste aanpak van de meest voorkomende levensproblemen.

Samenvatting

Probeer zo veel als mogelijk in 'aandacht' , in vol bewustzijn, te zijn. Bewustzijn is er altijd al. Dat doe je niet. Maar je kan er je niet bewust van zijn.... ja, taal.... Dus niet wegdromen, suffen of gevoelens en andere waarnemingen vermijden of wegdrukken. Je wilt niet bewust in dat bange gevoel gaan zitten.

Maar hier wordt je aanbevolen -wanneer je bang bent, wanneer er angstgevoelens zijn- je er beter bewust -met volle aandacht- naar moet kijken. Je overstijgt dan het "Ik ben bang." Schrap het woordje 'bang' in de vorige zin en er blijft 'ik ben' over.

Daar gaat de therapie om. Er is alleen dàt wat ervaren wordt, zonder dat er een woord, een begrip aan gekoppeld wordt. Wanneer je iets angstigs noemt wordt het daardoor al veel erger dan het in wezen nu is.

Het 'ik' is niet bang, maar is zich gewaar van een gevoel, dat je bang noemt.

De eerste stap

Voel eerst de aanwezigheid van jouw eigen lichaam. Van top tot teen. Ga daar niet heel veel energie in stoppen, maar weet dat je hier, in jouw lichaam aanwezig bent. Hier ben je, hier besta je werkelijk. Benoem niets, wil het niet weg hebben, veroordeel je zelf niet voor datgene wat je aan emoties of aan pijn aantreft.

Kijk gewoon intensief als een journalist naar dàt wat er precies aan de hand is.

De tweede stap

Iets wat je ziet of ervaart kan je nooit zelf zijn.

Dus kijken naar angst is al heel wat anders dan angstig zijn. Door er bewust naar te kijken heb je er al bewustzijn aan toegevoegd. Dan heb je a.h.w. er al ruimte aan toegevoegd. Ik hier zie dààr pijn, of verdriet, of angst. Door het hier zien er van ben je in feite al uit de angst gestapt.

Zo simpel is het werkelijk: eerst een stapje terugzetten en puur kijken wat er aan de hand is.

Dus je moet niet beginnen met angstgevoelens weg te willen hebben, maar hen in feite te aanvaarden, door er bewust naar te gaan kijken. Dit is wat er is. Er is niets anders dan dit. Dus o.k. daar ga ik nu kennis van nemen.

Je zult voelen dat angst zich ergens vastzet, bvb in de maag. Blijf er gewoon naar kijken, en dan ontdek je ineens dat er negatieve gedachten achter die gevoelens aanwezig zijn. Dan heb je al de grootste oorzaak van jouw huidige toestand te pakken: de stroom van negatieve gedachten! Want het lichaam volgt trouw de inhoud van de gedachten. Je kan bij een verdrietige film net zo hard huilen als bij een echte verdrietige situatie. Voor het lichaam maakt het dus kennelijk niet uit wat zgn. echt is.

De derde stap

Je hebt nu de gedachtestroom ontdekt, die verantwoordelijk is voor jouw angsten.

Dat kunnen herinneringen zijn, oude gebeurtenissen. Maar ook ingeprente overtuigingen als "Ik ben niets waard" of "De wereld is gevaarlijk" of "Het komt nooit goed met mij" of “het is allemaal mijn schuld”..... wat dan ook.

Geloof die gedachten niet, geloof niet dat jij die gedachten bent. Die gedachten zijn er domweg. En gedachten zijn qua inhoud allemaal gebaseerd op oude informatie. En jij kan er nu gewoon naar kijken. Méér hoef je in wezen niet te doen. Ga die gedachten niet bestrijden. Zie alleen toe. Hou ze niet vast. Laat ze gaan.

Zij zullen terugkomen. Misschien wel weken of maanden. Maar je hebt nu het initiatief genomen. Je bent geen slachtoffer meer, maar een onderzoeker. En d.m.v. onderzoek zal de ware aard van de terreur van gedachten worden doorzien en vanzelf ontmanteld.

Zodra je merkt dat je in gedachten blijft ronddraaien, dan moet je ook nu weer er naar kijken. Neem steeds weer de tijd om de gedachten waar te nemen.

Maar voel tegelijk ook wie je echt bent. Let op jouw lichaamsgevoel, het kloppen van het hart, de warmte van jouw lichaam enz..

De vierde stap

De vierde stap is in wezen niets iets wat je zelf doet, maar wat je van zelf ontdekt.

Degene die je echt wezenlijk bent, is dat gevoel hier dat je 'er bent'. Dat je leeft, ademt. Dat weten van dit alles is wat je bent. En dat weten, dat zijn is er altijd. Daar hoef je in wezen niets voor te doen.

In de therapie die ik geef laat ik je dit veld van aanwezigheid zelf ervaren. Wanneer je dit eenmaal herkend hebt, kan je vanuit dit veilige gebied altijd kijken naar dat wat jou ogenschijnlijk bedreigt.