In zien

Deze oefening is op de door Douglas Harding beschreven principes gebaseerd.

Wij zijn gewend naar buiten te kijken. Hierdoor verleggen wij ons bewustzijn naar buiten, onze aandacht en daarmee ook onze energie. Maar wat erger is, wij kijken vanuit een 'ik' wat hier zit, naar objectieve voorwerpen, die daar 'buiten mij' zijn. Wij verkeren in de dualiteit. Wij zijn nooit één, omdat wij verdeeld zijn in een centrum en een buitenwereld, die -ogenschijnlijk- buiten ons ligt.

Daardoor ervaren wij grenzen en moeten wij ons eigen domein beschermen tegen de boze buitenwereld.

Maar er is een andere manier van kijken. Zelfs ons lichaam wordt zo buitenwereld, zelfs onze gedachten worden zo buitenwereld......

Die nieuwe manier van kijken kunnen wij als volgt in een figuur vastleggen:

Wij beseffen dat -terwijl wij naar buiten kijken- er ook een naar binnen kijken is. Ik ben het die kijkt. We letten dan niet op de buitenwereld, maar wij voelen onszelf, we letten op onze gewaarwordingen in ons lichaam, en wij zijn in staat ook te kijken wat wij aantreffen op de plek waar wij ons bevinden. Probeer dat maar eens.

Kijk eerst naar de fauteuil in je kamer en kijk dan via dezelfde lijn terug naar jezelf. Kijk naar verre objecten en naar nabije objecten. Steeds dichterbij...... Zelfs jouw lichaam en jouw gedachten blijken objecten te zijn, immers je kan ze waarnemen. Ook jouw gevoel van hier op deze plek zitten kan je waarnemen.

Wanneer je daar langer mee oefent ontstaat als vanzelf een nieuw gewaarzijn, dat niet meer gebonden is aan objecten, maar wat samenvalt met de open ruimte waar jij en je omgeving zich samen in bevinden.....

Het bewustzijn, wat zich tot dan toe concentreerde op een plek in je hoofd, of in je lichaam, dijt uit tot een open ruimte, welke geen grenzen kent. Zo maak je kennis met open bewustzijn.....

Ja en dan komt het....wij zijn er dan nog niet!!! Er is nog één cruciale ontdekking te doen. Loop alle plaatjes nog eens na en loop alle ervaringen die je bij de oefening hebt gehad nog een na. Wat heb je tot nu toe over het hoofd gezien. Dat wat het meest voor de hand ligt wordt niet ontdekt........

Alles is gezien. Dit alles is en wordt gezien. Er is een besef van dat hoofdbewustzijn, er is besef van dat open bewustzijn. Iets in jou, JIJ, hebt er weet van dat het bewustzijn verschoven is van jouw hoofd naar de open ruimte. Niet in woorden, maar de realisatie van het feit zelf! Er is een kennen van die ruimte.

Je bent dus niet dat open bewustzijn, die open ruimte, die ervaren wordt (wat dan vaak als verlichting wordt misverstaan...).

Jij bent het zien, het kennen. Dit is dus echt wat je bent. En dit wat je bent is verder onvindbaar...er is niemand...niet-iemand met eigenschappen, met een opdracht, met een zoektocht......er is alleen zien, maar er zijn geen eigenschappen aan verbonden.

Rest alleen wat synoniemen voor het onvindbare Zijn: Aanwezigheid, of Kennen, of Bewustzijn. Of nog korter: Zijn