Twee paragrafen uit de Hsin Fa Yao,  'In Eenheid Zijn' van de zenmeester Huang Po Ch'uan, een verslag uit 858 n.c. opgetekend door een van zijn leerlingen P'Ei Hsiu in een vertaling van Ad van Dun.

§ 31.

V: Uit alles wat u zojuist hebt gezegd, leid ik af: de Geest is de Boeddha; maar het is me niet duidelijk welk soort geest bedoeld wordt met 'de Geest is de Boeddha'. 
   
A: Hoeveel geesten heb jij eigenlijk? 
  
V: Maar is de Boeddha de gewone geest of de Verlichte geest?
 
A: Waar zitten in vredesnaam die 'gewone geest' en 'Verlichte geest' van jou?
 
V: In het onderricht van de Drie Voertuigen wordt gesteld dat beide bestaan. Waarom ontkent u dat dan, meester?
 
A: In het onderricht van de Drie Voertuigen wordt duidelijk uitgelegd dat de gewone en de Verlichte geest illusies zijn. Je begrijpt het niet. Al dat vasthouden aan een idee dat dingen zouden bestaan is het zinloze tot waarheid verheffen. Hoe kunnen zulke ideeën nou werkelijkheidswaarde hebben? Juist hun denkbeeldige aard houdt de Geest aan jou verborgen. Kon je je maar losmaken van elk idee van normaal en Verlicht, dan zou je ontdekken dat er geen andere Boeddha is dan de Boeddha in je eigen Geest. Toen Bodhidharma uit het westen hierheen kwam, verkondigde hij enkel en alleen dat het wezen waaruit alle mensen zijn samengesteld de Boeddha is. Jullie koesteren je verwarring; jullie houden vast aan concepten als 'normaal' en 'Verlicht', en jullie richten je gedachten naar buiten, waar ze een eigen leven gaan leiden! Dat levert niets anders op dan vertroebeling van jullie geest! Daarom zeg ik jullie dat Bewustzijn de Boeddha is. Zodra gedachten of gewaarwordingen optreden, verval je in dualisme. Eeuwigheid en het huidig ogenblik zijn hetzelfde. Er is geen dit en dat. Inzicht in deze waarheid heet Weergaloos Volmaakte Verlichting. 
 
V: Op welke Leer (Dharma-principes) zijn uw woorden gebaseerd, meester? 
  
A: Waarom zoeken naar een Leer? Zodra je een Leer hebt, verval je in dualistisch denken. 
  
V: Zojuist zei u dat de eeuwigheid en het huidig moment hetzelfde zijn. Wat bedoelt u daarmee? 
 
A: Dat er geen verschil zou zijn als jij niets zou zoeken. Wanneer je zou ophouden met zoeken, hoe zou er dan nog verschil tussen beide kunnen bestaan? 
 
V: Als ze niet verschillend zijn, waarom gebruikt u er dan afzonderlijke termen voor? 
  
A: Wanneer jullie niet hadden gerept over normaal en Verlicht, welke aanleiding zou er dan zijn om het over iets dergelijks te hebben? Net zoals die indelingen niet echt bestaan, zo is de Geest ook niet echt 'de Geest'. En als zowel de Geest als indelingen in normaal en Verlicht feitelijk illusies zijn, welke hoop bestaat er dan nog voor jullie om ook maar iets te vinden?
 

Er zijn mensen die het niet kunnen geloven, maar op een gegeven moment op de zoektocht dient echt te worden ingezien dat zoeken zinloos is. Zoeken is een beweging naar buiten. Het Gezochte ben je al. Niet jij als persoon, maar jij als Bewustzijn. Dat wat er is, maar onvindbaar is, zoals het oog zichzelf niet kan zien. Je kan nergens naar toe gaan. Je moet het niet willen snappen. Je moet slechts Zijn, en dat ben je al..... Barst er al iemand in lachen uit???? 
 
In de tijd van Huang Po snapte zijn leerlingen er vaak ook al geen barst van. Het denken, het zoeken naar de betekenis van begrippen is totaal zinloos. Soms is Huang Po wanhopig om het maar vragen blijven stellen door zijn leerlingen. 

§ 33.

V: Het is toch duidelijk dat de ruimte die zich voor onze ogen ontvouwt, objectief is. Maakt u ook niet gebruik van iets objectiefs om daar dan de Geest in te projecteren?

A: Welk soort geest zou ik je kunnen helpen zien in een objectieve omgeving? Zelfs al zou je die herkennen, het zou slechts de Geest zijn zoals die weerspiegeld wordt aan de hand van uiterlijke verschijnselen. Je zou dan lijken op iemand die in een spiegel naar zijn gezicht kijkt; al zou je de trekken duidelijk kunnen onderscheiden, toch zou je naar niets anders kijken dan een spiegeling. Zou zoiets op de een of andere manier het probleem helpen oplossen dat jou hierheen heeft gebracht?
 
V: Als we niet door middel van spiegelingen zien, welke manier blijft er dan over om te zien?
 
A: Zolang 'door middel van' nog een rol speelt, zul je van oneigenlijke processen afhankelijk blijven. Wanneer zal het jullie ooit gaan dagen? In plaats van te luisteren naar degenen die jullie aanraden je beide handen volledig te openen als iemand die niets te verliezen heeft, verspillen jullie je energie met allerlei muggenzifterij.
  
V: Betekenen dan zelfs weerspiegelingen niets voor degene die inzicht heeft?
  
A: Als vaste vormen al niet bestaan, hoeveel nuttelozer zijn dan weerspiegelingen niet? Loop niet rond te ijlen als een slaapwandelaar.
  
De Meester betrad de openbare zaal, en sprak: Het beschikken over allerlei soorten kennis weegt niet op tegen het opgeven van elk zoeken; dat is het allerbeste. De Geest bestaat niet uit verschillende soorten, en er is geen Leer die verwoord kan worden. Aangezien er niets meer te zeggen valt, is onze samenkomst nu beëindigd!

De vragensteller is gelijk aan de vraag en deze staat rechtstreeks inzicht in de weg. Want het discursieve denken zal nooit, maar dan ook nooit zijn eigen oorzaak kunnen bevatten. De hand kan zichzelf niet grijpen, het horen kan zichzelf niet horen. 

De weg is de plek waar je nu zit. Het zien, het zuivere, onmiddellijke ervaren wat zich aan jouw zintuigen voltrekt. Maar het zit niet in dat wat gezien wordt!! 

Nisargadatta zei: "Just Be", verblijf bij het  "I Am" of in termen van Bob Adamson, "Blijf bij het Gevoel van Aanwezigheid". Tolle zegt: "Blijf in het NU". En ik zeg in lijn daarmee dat je al in het Nu zit en er nooit uit kan vallen of springen. Verlies je alleen niet in dat wat wordt ervaren, maar blijf bij dat wat ervaart en dat heeft geen enkel kenmerk. Alle filosofische uitwijdingen ten spijt, dit is het enige wat je kan doen. De rest wordt voor je gedaan, zoals ook je hart klopt, jouw ademhaling vanzelf gaat en jouw lichaam groeit en ouder wordt. Het Inzicht komt van zelf. Als een cadeau. En het tijdstip kan je niet afdwingen, anders is er weer een streven, een doen. En het kàn niet gedaan worden......

Zie voor de complete tekst van Huang Po: http://www.prajna.nl/teksten/onderricht/inhoud/huangpo.pdf