© R. Ek 2009

Chakratherapie

Eckhart Tolle

  Bob Adamson

Sri Nisargadatta

Sri Ramana

Hier staat een klok die bij U niet kan worden weergegeven

Bezoek mijn Blogspot  Inzichten Advaita:    Klik op mijn foto. 

E-mail mij
   

Klik de plaatjes aan!
  

Laatste wijzigingen:
29-12-2008

De Praktische Weg via eerlijkheid

Wij leven in en zijn gevormd door het denken. Wanneer het denken stopt, vallen de door het denken gevormde beelden over onze wereld en onszelf weg.

Dat kunnen wij niet door een wils-inspanning. Wij zullen ons denken, en dus het door het denken gevormde ik, willen ontmantelen. Wij kunnen dat niet door mooie ervaringen na te streven. Wij zelf zijn de poort. Wij zijn het zelf, zoals wij nu zijn, met al onze goede en slechte eigenschappen. De stilte die in ons is, is de bron, maar die kunnen wij niet horen zolang wij nog dagelijks ons eigen lawaai produceren. Wij kunnen het lawaai laten ophouden door in onszelf te kijken. Niet te bezien hoe wij denken dat wij zijn, maar door het in relatie met anderen doorzien van alle facetten van ons karakter, van onze handelingen, van onze gedachten. Dat wij zien is het probleem niet. Datgene wat wij niet (willen) zien, is het probleem.

Dat kan jezelf niet.

Het kan meestal niet in je eentje. Het is jouw omgeving, die je wilt helpen. Maar laat het besef groeien dat die omgeving niet los van je staat..... Elke confrontatie, elk stuk kritiek, elke teleurstelling is een teken, dat je iets ongekends of ongewilds in je karakter kan ontdekken. Zie hoe een ander jou ziet. Doorzie je eigen onbekende delen, je schaduw. Doe er wat mee door het te willen zien, het te willen erkennen. Doe dat serieus, in stilte en laat het dan los. Komt het weer terug? Kijk er weer naar. Laat het toe, ga er geen gevecht mee aan. Erken het bestaan. Onderzoek waar het uit bestaat, hoe het voelt, waar het gevoel zit. 

Handel naar je inzichten. Wees stil zodat jouw innerlijk zich kan laten kennen in datgene wat jouw opdracht is. Wordt niet egoïstisch of hebberig. Het innerlijk streeft eigenlijk alleen maar hoogstaande doelen na gericht op het geheel van het leven. Laat komen wat komt. Dwing niet. Het is allemaal zo vreselijk subtiel:

• je moet leren zien

• je moet willen zien

• je moet het in stilte doen

• je moet het niet als prestatie willen zien

• maak er ook geen emotioneel hoogstaande geschiedenis van

• je moet echter ook open en eerlijk zijn, naar jezelf en naar je relaties.

• wat je door hebt moet zich naar je handelen gaan vertalen, want anders mis je weer de clou

• en.......je moet niets..........

Het is het leven wat je hebt, dat de sleutel vormt. Verlichting of bevrijding is niet het bereiken van het Nirvana, het is het voor 100% accepteren van het leven dat je nu leeft. Nu is het Enige wat er is. Het spirituele pad is jouw leven van alledag. Geen grote tempels, geen prachtige gewaden. Gewoon het gesodemieter met je bazen, met juristen, de spanningen in je huwelijk, de zorgen om de eindjes aan elkaar te knopen. Zij zijn de openingen naar het besef van de werkingen van je Ego, dat zich heeft afgegrensd van het Ene. In het Ene is rust. In je Ego stormt het. Je wilt toch bewust worden. Bewust worden gaat meestal door de confrontaties met dat wat ongewenst is. Anders zou het je niet eens opvallen dat er wat mis is. Is dit nu alles? Ja, maar toch ook weer niet!

Je zelf te verklaren tot het Ene heeft geen zin. Het lid zijn van een esoterisch genootschap heeft geen zin, een witte of oranje jurk aan doen heeft geen zin. Het geheim zoeken in geheimzinnige boeken heeft weinig zin. De Geheime Leer zegt niet dat er geheime ingangen zijn, die zegt dat er alleen voor jou een Weg is, een Weg van ontmanteling van je Ego, van jouw denken. De bestaande grenzen moeten oplossen. Het is het met inzicht voort ploeteren op je pad, telkens nieuwe inzichten verwervend, telkens de grenzen om je heen verruimend. Je gaat steeds meer omsluiten in je bewustzijn. Ook je vijand maakt deel uit van je bewustzijn. Hij heeft je wakker gemaakt, hij dwingt je tot keuzen. Je hebt hemzelf opgeroepen, nu is hij er. 

Waarom klagen? Ook je vijand is een eye-opener. Heb geen haast, stel geen doelen. Leef bewust. Praat er niet teveel met anderen over. Zoek een vertrouweling die dit allemaal begrijpt en sta hem of haar toe je jou te spiegelen. Zoek een leraar, waarbij het goed aanvoelt. Maar het moet wel een hij of zijn zijn die je op de proef stelt. Wie ben je echt? Laat geen enkele donkere plek onbelicht. Sta jezelf niet toe te ontsnappen. Kijk met mededogen naar de chaos die je innerlijk bent, zie hoe je je ogen sluit voor je eigen falen. Open die ogen en KIJK. Kijk niet van een grote afstand. Je bent wie je bent. Kijken is bewust ervaren. Hoe mooier de verhalen hoe groter de kwalen. Ga zo door tot het je ineens toevalt. Je bent niet het ego, maar de kenner er van, de waarnemer. Dat wat weet heeft van alles.  Doe de deuren open tussen de kenner en de door jouw beleefde wereld. Ga er niet tussen staan met blokkades en oordelen.

Een belangrijke voorwaarde lijkt derhalve te zijn dat jij zelf de spiegels die jou zijn voorgehouden moet willen inzien. Niemand anders dan jij kan dat doen. Alle informatie gaat door jou (jouw geest) heen. Bij jou gebeurt er bewust en ook onbewust van alles met het materiaal. De buitenstaander kan jou voorhouden dat jij niet ziet wat er staat, maar jij moet het zelf inzien. Anders is het geleende kennis. 

Inzien komt van binnen uit, en nooit van buiten af. Dat inzicht kan je ook niet afdwingen. Dat is de betekenis van de zogenaamde Geheime Leer. Alles is bekend, maar iets in ons neemt dat in zijn eigen tempo op. Dat moet groeien. Verstandelijk begrip transformeert niet. Het kan wat weerstand bij je Ego weg nemen, meer niet. Maar je ego kan zich ook tot de veelpratende wijze transformeren. Dan lijk je op te schieten, maar dat is maar schijn.... Het denken blijft de baas.  

Alleen in-zicht transformeert, want inzichten komen uit een dieper gelegen bron in ons, die uitgaat van-wat-is, de werkelijkheid. Inzicht komt met de jaren. Het enige wat je zelf kunt doen, is voortdurend open staan voor datgene wat op je af komt en voor dat wat zich van binnen uit zich bij jou aandient. Door kijken, door alles te willen zien. Zien geeft inzicht, niet denken. Dat geeft alleen nieuwe oordelen.

Maar er zijn ook mensen die op het moment dat ze geconfronteerd worden met het Inzicht onmiddellijk oplossen in die grote oceaan.....ze hoeven verder niets te doen.......

Wij kijken er jaloers naar....maar dan beseffen we plots weer dat we wederom iemand buiten ons zelf projecteren en we zetten onszelf daarmee buiten de eenheid.

Ik herhaal het nog maar eens: er moet een bereidheid zijn om datgene te willen aanhoren, wat je liever niet wil weten. De pijn van elk zoekproces zit in jou, in het tegenkomen van je eigen schaduwzijde. 

Hoe meer je projecteert in een ander, hoe meer je ontkent in jezelf, hoe groter de inhoud van je schaduw zal zijn en hoe pijnlijker het loslaten zal zijn. Betrek alles wat je afwijst, wat je niet wilt zien, op jezelf en wat je veroordeelt in een ander op jezelf. Er is geen persoonlijke schuld. Er is alleen dat wat is.

Jouw eigen ongrond is het totale leven. Niets is daar van uitgesloten. De mens sluit uit en daarmee zondert hij zich af van de werkelijkheid. Ons oordeel begrenst en beschadigt. Het Leven ìs, en dient geleefd te worden, zoals het zich aandient. Via een stil voelen, via intuïties, via invallen, geeft het leven aanwijzingen over jouw eigen route. Volg die stem. In je hart weet je. Weet dat je weet.

En wat je niet weet, laat dat dan....... Wees tevreden met de vraag en laat het antwoord maar rusten. Zoek niet. Leef met het mysterie. Wil niks. Ben aanwezig. Laat het maar zijn.