|
Op deze site heb ik al een aantal
keren over het denken gehad. Het denken dat concepten nodig heeft om te
kunnen bestaan, dat woorden nodig heeft.
Het denken dat het verschil
tussen waargenomen objecten nodig heeft om tot keuzes te kunnen komen,
tot gradaties, tot oordelen in positief of negatief, van gewenst tot
ongewenst. Daarmee wordt de wereld in categorieën verdeeld, wordt
eenheid tot veelheid.
Via meditatie, via gewaarzijn kunnen
wij het denken in actie zien. Wij kunnen de willekeurigheid, het
continue voorbijkomen van het denken waarnemen. Het denken…. nu moeten
wij uitkijken….. is er zo iets als een coherent centrum dat Het Denken
heet, of is er slechts sprake van het voorbij komen van gedachten???
Zien wij dat centrum??? Of zien wij
alleen ketens van gedachten in de ruimte van ons gewaarzijn verschijnen
en verdwijnen?
Wanneer wij goed opletten zijn er
alleen gedachten, vaak hak op de tak springend. Soms coherent, maar ook
vaak vrije associaties, vreemde invallen, reacties op geluiden of lichamelijke
gevoelens. Zij verschijnen vanuit het niets en zij verdwijnen...in wat?
Nu moeten wij eigenlijk radicaal stoppen.......
Wij hebben het gezien. Dat is dan! Het
denken is doorzien als niet-van-ons. Louter optredend in het licht van
ons gewaarzijn.
Maar nu komt het....
Zo subtiel.
Het denken gaat deze conclusies
formuleren. Herformuleren. Het nog mooier zeggen. Het denken gaat
referenties zoeken bij beroemde mystici, die dit ook voor ons gezegd
hebben.
En het denken gaat een grote truc
uithalen: het gaat optreden als onszelf. Het gaat zeggen: "ik heb
het door hoe het zit, ik ben niet het denken, ik ben de waarnemer van het
denken, etc etc. Elk inzicht, elke stap wordt begeleid door
denkconclusies in de naam van 'ik', mijzelf, de persoon.
Mijn bevindingen (het resultaat van
louter zien) wordt door het denken in woorden, zinnen samengevat en
geclaimd als mijn inzicht. Zelfs dit inzicht -dat het denken zich
ontfermt over ons centrum- wordt door het denken geclaimd.
Door deze truc heeft het denken een
spirituele persoon geschapen, een wijze, die het wel even door heeft.
Maar intussen heeft het denken het
louter Zien weer weggedrukt, als zijnde de oorspronkelijke bron van de
waargenomen verschijnselen.
Dat wat Kennendheid (of gewaarzijn) ziet, is nu door het
denken weer op zijn plaats gezet en het denken presenteert zich als de
concluderende persoon en versterkt deze, omdat deze ook inmiddels met
meer gezag optreedt. Het denken is weer de baas. Meer nog dan eerst,
want het heeft zich met het gezag van de Wijze omkleed.
Het denken als de innerlijke schijn-guru
Stink er niet in. Doorzie wat er
gebeurt!
Besef dit lezend dat de werkelijke jij,
de waarnemer van deze conclusies is, het denken heeft nooit en te nimmer
een onafhankelijk bestaan. Het heeft bewustzijn nodig om te kunnen
verschijnen.
En jij bent bewustzijn. En
zodra dat gebruik maakt van woorden, is er weer de laag van het denken. Zie
dit |
