|
C.G. Jung mag niet
ontbreken op mijn website.
Carl Jung is vanaf mijn twintigste tot een jaar of
tien geleden mijn metgezel, bijna een vaderfiguur, geweest. Altijd en overal lagen
zijn boeken op strategische plaatsen in huis. Ik was verzekerd van een gestage
toestroom van zijn werken, omdat mijn zus Péty voor de Uitgeverij
Lemniscaat zijn verzameld werk heeft vertaald en diverse op Jung geïnspireerde
boeken heeft geschreven. Zij was ook internationaal
actief. Op de aangekoppelde pagina
staat een overzicht van haar activiteiten en vertalingen.
Mijn zus was mij intellectueel en qua parate
kennis altijd straatlengten, wat zeg ik, werelddelen op mij vooruit wat Jung
betreft. Ik meet mij daarom maar ook niet teveel oordelen over de
uiteindelijke waarde van Jung aan. Ik kan alleen aangeven dat ik getracht heb
eerst van buiten af zijn werk binnen te dringen. Hoewel de fascinatie groot was,
begreep ik het toch niet altijd helemaal. Ik zou er veel te veel naast hebben
moeten lezen, waarover Jung het had. Het was te groots, te verschrikkelijk, te
wijds, te complex, te veel...... veel te veel. Het was oneindig. Bij elke stap
waren er zoveel alternatieven, tegenstellingen, overeenkomsten etc. Ja, het
vergt een leven om zijn levenswerk door te nemen, laat staan te
doorgronden.
Daarbij kwam dat Jung
zelf voortdurend in beweging was. De inhoud van zijn begrippen veranderde
regelmatig, zijn inzichten veranderenden. Het leek vaak of hij zichzelf
tegensprak. Tastend en zoekend vervolgde hij zijn weg. Waar was hij? Was het
genoeg om zijn boeken te kennen. Waar zat hij hijzelf inmiddels?
Hij wordt hier en daar als Guru gezien. Maar
was hij dat wel? Was hij een verlichte of was hij definitief tot rust gekomen na
zijn bijna-doodervaring, zoals beschreven in zijn autobiografie 'Herinneringen
dromen en gedachten.'
Hij zag er ooit van af om -op advies van zijn
vriend Heinrich Zimmer- Sri Ramana Maharshi te ontmoeten. Hij leek daarmee het
belang van een werkelijk gerealiseerde Meester te ontkennen. Maar wanneer je
zijn toelichting leest dan zie je dat hij heel goed begreep waar Ramana voor
stond. Wat dacht hij vlak voor zijn dood? Er zijn aanwijzingen van Aniela Jaffé
dat hij vlak voor zijn dood de grondprincipes van Zen had aanvaard en
doorgrond. De tekst van die boodschap ben ik echter kwijt.
Bijgaande tekst van JŌDŌ
A. CHEVRIER over Jung en het Boeddhisme tonen aan dat
hij dat inderdaad allemaal al veel eerder doorhad.
Het is altijd aardig de conclusies van mensen over Jung te
lezen op basis van een beperkte kennis van de werken van Jung. Ik heb het zelf op een
gegeven dag maar opgegeven.
Ik ben toen het werk van binnenuit gaan
benaderen, als een empiricus. Verschijnselen die ik niet kende ben ik toen gaan
verkennen o.m. via geleide dromen en actieve imaginatie.
Ik heb toen een periode de duistere wereld van het onbewuste leren
kennen via dromen en visioenen, en ben daar gelukkig niet aan onderdoor gegaan.
Ik weet dat er een andere bestaanswereld is, waar zowel onwaarschijnlijke pracht
als grootse verschrikkingen bestaan.
Jung waarschuwde de Westerling
herhaaldelijk voor het voetstoots overnemen van het Oosterse gedachten goed.
Elders op de website is zijn commentaar te
vinden.
Ik heb op een gegeven moment besloten af te zien van de verdere speurtocht in de oneindigheid aan beelden en kennis van ons onbewuste. De mens is te klein om de oneindigheid te
bevatten. Dacht ik.......
Toen ik begrepen had van spirituele
grootheden als Dôgen Zenji, Ouspensky, Krishnamurti en uiteindelijk Sri Ramana
dat de bron van Alles in onszelf zit, was de richting van de speurtocht bepaald.
Rechtstreeks naar binnen! Een plek waar kennis geen plaats heeft. Alleen
aanwezig zijn, er-zijn. Dat is alles. Wij zijn de waarnemer van al die
verschijnselen, ook de duistere, maar wij zijn dat in wezen niet zelf. Jung zelf
moet dat hebben aangevoeld toen hij op reis in Afrika overweldigd werd door het
beeld van de ongerepte natuur waar kudden olifanten door heen trokken. Hij had
toen het gevoel dat de mens het Oog van God was. Dank zij ons kon God te
schepping ervaren. Dat hijzelf de laatste stap gezet heeft in de zin dat
hij besefte dat alles Een is, dat wij in wezen een uitdrukking zijn van een
één geheel zijnd heelal, één samenhangend leven, komt tot uitdrukking in
zijn verslag in zijn autobiografie (zie Hoofdstuk: Visioenen, in Herinneringen
dromen gedachten, Lemniscaat Rotterdam 1976, p. 250 e.v.), over de ernstige
ziekte die hij op late leeftijd kreeg. Hij had 'het tijdloze' ervaren.
Mijn weg was dus geen tegengestelde aan de weg,
die Jung voor de moderne mens zag. Zo langzamerhand verschijnen zijn boeken weer
in mijn kamer.
Klik de links aan voor meer informatie over
Jung op de site van Adriaan de Heer. Een prachtige site trouwens, met een
variëteit aan onderwerpen om uitgebreider te bekijken.
Op de site van de Stichting Teilhard de
Chardin staat ook nog een overzicht:
Een uitputtend overzicht van alle links
betreffende Jung staat op startkabel:
|
