|
Kijk uit!!!
Dit is de directe en onmiddellijke
introductie van jouw Natuurlijke Staat, de 'Werkelijkheid Die Je Bent ', zoals
uitgelegd door "Sailor' Bob Adamson, de bescheiden, compleet integere, veel lachende,
maar onwaarschijnlijk effectieve Australische guru. Zijn heldere boodschap is gericht aan zoekers
die hun weg naar hem in de loop van de afgelopen 30 jaar hebben gevonden. Hij
heeft geen Ashram, hij is er niet rijk van geworden, er staan geen Rolls Royces
voor zijn deur, geen leerlingen devoot aan zijn voeten. Maar hij staat garant
voor het afbreken van al jouw valse illusies.
Bob's eigen zoektocht eindigde een dag in 1976 toen hij
een periode als
leerling bij Sri Nisargadatta Maharaj verbleef, de veel gerespecteerde Jnani uit
Bombay, die altijd vanuit de 'natuurlijke staat' functioneerde.
Nisargadatta vertelde Bob dat de "grootste hulp die aan
iedereen kan worden gegeven is hen voorbij de behoefte aan verdere hulp te brengen". Acht tot tien lessen
waren volgens de oude meester voldoende om deze kernboodschap te
begrijpen.
Bob zegt daar over: "Nisargadatta deed dit door
mij op de
Werkelijkheid te richten, de Directe Aanwezigheid van DAT BEN IK. Nu, op dit
moment ben ik en verblijf ik als DAT." Er is niets anders dan Dat. Alleen
het denken en zijn complete inhoud houdt ons af van een direct ervaren daarvan.
In mijn eigen (Rob's) woorden: Jij, ik, wij zijn niet het denken.
Wij moeten niet op een inzicht in woorden en begrippen wachten. Het denken zal
nooit werkelijkheid begrijpen, zoals het denken geen muziek van Mozart zal
kunnen weergeven. Wij zijn geen woorden of theorie, maar wij zijn de direct en
altijd aanwezige levende werkelijkheid. Wij hebben geen afzonderlijk eigen
Zelf. Ga er maar eens naar zoeken. Je zult niets anders vinden dan beperkte
verschijnselen. En het Zien blijft daarbij -als mogelijk object- steeds
verborgen.
Er bestaan geen persoonlijke grenzen. Wij hoeven niets te doen om die werkelijkheid te bereiken. Wij zijn reeds dat!
Wij kunnen niet uit onszelf vallen. Wanneer het denken zwijgt, bestaan wij nog
steeds. Het enige wat wij kunnen wij doen, is te
zien wat niet waar is en wat echt is, enkel door te kijken. Wij kunnen het
onderzoek beëindigen. Wij zijn reeds DAT wat wij al die tijd hebben gezocht.
Door alles wat wij zien van onszelf te labelen met woorden, maken wij een onderscheid
tussen dat wat ten principale Eenheid is en onszelf.
Vervolgens geloven wij dat wij apart
van die verschijnselen staan. Eenzaam en verstoten van ons Thuis. Wij zijn
alleen maar verdwaald in de woorden. Wanneer wij zien dat gedachten een
schijn-ik hebben geschapen, en dat ons werkelijke Zijn dit allemaal moeiteloos
ziet, dan lost de macht van dat wat niet meer is dan een object in ons Zien,
het denken, vanzelf op. We hoeven alleen maar te verblijven in Dat wat Nu is.
"Just Be!". Wij
kunnen ook niet anders, want verleden en toekomst bestaan alleen in gedachten.
Er is alleen Leven Nu.
Dat is eigenlijk het hele verhaal! Zo simpel!
Wat moeilijker voor de beginnende
Advaita-geïnteresseerde is ten diepste te aanvaarden dat wij niets zelf kunnen
doen. De persoon (lichaam, voelen, denken) leeft zichzelf niet maar wordt
geleefd. Het lichaam wordt gezien in een immer veranderende wereld. Het komt
op en verdwijnt. Binnen dat lichaam kan geen persoonlijk zelf worden gevonden.
Denken, emoties, herinneringen en verwachtingen komen op en verdwijnen en
worden allemaal gezien. Alleen het Zien is er voortdurend, onveranderlijk en
onvindbaar. Het Zien, Bewuste Aanwezigheid is dezelfde bron voor alle
verschijnselen. Het is Eén, Niet Twee, het Alles en Niets.
Zo, elke keer wanneer de kans zich voordoet, geeft Bob deze
boodschap door aan hen, die worden aangetrokken door deze wijsheid.
Waarschijnlijk door zijn bescheidenheid en inmiddels zijn gevorderde leeftijd
(78), is Bob Adamson weinig bekend in Europa. Hij geeft al 30 jaar les, maar pas
een paar jaar geleden nam Gilbert Schultz het initiatief om banden van de
dialogen met Bob uit te werken en daar een boek van te maken. Toen pas werd zijn
boodschap de grenzen overgedragen.
Tik je zijn naam op Google in, kom je in het Nederlandse taalgebied totaal
een pagina (!) hits tegen en wel
verwijzend naar de site van
Amigo, een link op Satsang.nl en mijn eigen website. Maar Bob heeft inmiddels een groot aantal
leerlingen in Australië en de VS, die in zijn aanwezigheid en soms alleen maar met hem telefonerend tot
het uiteindelijke inzicht in hun Zelf zijn gekomen en straks (altijd NU!) het
stokje van hem over kunnen nemen.
Wat opvalt is, dat Bob Adamson de leer van Nisargadatta
volledig heeft geassimileerd, maar dat hij deze vanuit zijn eigen
onmiddellijke beleving heel direct en in zeer directe bewoordingen
vertaalt.
Bij Nisargadatta bleef ik steeds het idee
houden dat er -achter wat ik allemaal van hem begrepen had- nog steeds iets
Ongrijpbaars verborgen bleef, dat enkel door een zeer diep ingewijde begrepen
& gerealiseerd zou kunnen worden. De kans dat je, zonder een directe
confrontatie met hem -wat natuurlijk niet meer mogelijk is- maar door blijft zoeken
naar het Ultieme blijft bij hem levensgroot aanwezig, zoals dat ook lezend bij een
Krishnamurti of maar helemaal te zwijgen bij een Zenji Dogen, het geval lijkt.
De gedachte "Dit komt mij niet toe, daar ben ik nog niet ver genoeg
voor" bekruipt je al snel bij deze drie spirituele reuzen.
Terwijl je al die tijd al Dat bent! En
wiens niets is beter of hoger dan het Niets van een ander???
Nisargadatta zit ook vaak te goochelen met begrippen.
Begrippen interesseerden hem niet. Hij was ook bang dat leerlingen zich weer
aan die begrippen gingen ophangen. De oplossing kon nooit in begrippen, in het denken
zitten. Daarom sprak hij zich zelf ook vaak ogenschijnlijk tegen. Of zijn boodschap
verschilde naar mate het niveau van de leerlingen. Maar zijn boeken kunnen daarom wel tot verwarring leiden.
Alexander Smit waarschuwde daar al voor in zijn voorwoord bij Nisargadatta's
'Zelfrealisatie'. Zonder de
directe correctie van jouw denklussen door de levende meester zelf kan je daarom
gemakkelijk verdwalen.
'Sailor' Bob spreekt echter in een uiterst eenvoudige en
directe taal en is kristal helder en uiterst consequent in zijn aanwijzingen wat 'je' kan doen en
wat je vooral moet laten. Hij ontmythologiseert de onhaalbaarheid van zelfrealisatie
voor een gewone sterveling. Iedereen is het Al. En iedereen kan het op
eenvoudige wijze ontdekken! Er is geen ontsnappen aan. Het is bij hem vrijwel onontkoombaar
de Waarheid niet snel te zien en diep in je door te laten dringen. Zelfs principes
die ik al een decennium lang begrepen dacht te hebben, dringen nu door in een Onontkoombaar
besef buiten de woorden om en buiten de greep van het denken. Ik kan mij
daarom ook overgeven aan zijn conclusies. "Dit is het!" is diep in
mij doorgedrongen. Zo lang je echter nog blijft doorvragen of het allemaal
waar is, dan werkt het niet. Dan zal je echt naar een levende meester of
leraar moeten. En zelfs dan is er een overgrote meerderheid die het niet kan
vatten. Dan is er kennelijk toch zo iets in het spel als een zekere mate van rijpheid
bij de zoeker. De bereidheid om alles maar te laten vallen om het leven
te redden. Maar je kan in feite niets doen! Maar ook bewust niets doen is ook
doen! Het komt er dan uiteindelijk toch op neer dat het kwartje ergens moet
vallen, dat er het inzicht en de feitelijke reactie is dat er niets meer te
doen valt.
Hier en daar is er naast de stroom van
positieve ervaringen wat kritiek op Sailor Bob's lessen. Men vindt dat hij
niet veel nieuws te vertellen heeft, of te simpel is. Zo ontbreekt er in zijn
boeken de diepe lessen van Nisargadatta over het Zijn dat zich niet meer
uitdrukt in een duale wereld. Is er nog een kennen van de afwezigheid van
bewustzijn? Het Uiteindelijke....het absolute Niets. Wat valt daar nog over te
zeggen. Welke zoeker wil daar nog wat weten anders dan vanuit de hoop dat met
dit weten alles gerealiseerd is? Het Niets is ontoegankelijk voor ons duale
denken, dus voor onze persoon. Wij hebben niets aan kennis van het Niets... Er
valt daar niets te vinden. Einde van de zoektocht..en daar is het Bob Adamson
om te doen. De vernietiging van alle illusies van de doener die denkt dat er
nog een weg is om het gewenste doel binnen te halen..... Die weg is er
niet..
Hierbij ontken ik niet dat er die
'staten' zijn die slechts een enkeling hebben bereikt. Maar dat zijn
toestanden waarbij het individu volledig zijn opgelost in het Zelf. Daar kan
geen enkele menselijk inspanning een doorslaggevende rol in hebben gehad. Het
is m.i. ook zinloos naar zoiets te willen streven of te verwachten dat zoiets
haalbaar is.
Bob zegt o.m.:
"De uit zichzelf stralende bewuste-aanwezigheid is nooit
het resultaat van inspanning. Er behoeft niets geprobeerd te worden vanuit
de verwachting dat daaruit plotselinge verlichting zal ontstaan. De
bewuste-aanwezigheid is altijd al Hier als Dat-wat-je-Bent of het nu wordt
herkend of schijnbaar verloren is. Het is niet iets dat wilsmatig tot stand kan
worden gebracht of kan worden vernietigd. Het conceptuele denken is als de wolk
die schijnbaar de zon blokkeert. Het gewoon op je gemak zijn in niet-conceptuele
aanwezigheid- is al bewuste aanwezigheid in Hier en Nu. Herken die feitelijk
natuurlijke aanwezigheid-zonder-woorden opnieuw, en opnieuw, en opnieuw. Het
Kennen, het Weten-dat-je-Bent is er altijd, moeiteloos, ondanks alles wat er aan
beelden en gebeurtenissen verschijnt en verdwijnt. Zelf-kennend, zelf-stralend -
enkel Dit, niets anders ".
...O.k is dit het!.... Dit wat deze zinnen leest. Dit wat de
monitor bekijkt. Dit wat het 'eigen' denken waarneemt.
Er bestaat geen toekomst. Angsten projecteren op iets dat
zou kunnen gebeuren is zuiver een beweging van het denken. Maar ook dat
verschijnt in Nu, in Kennende Aanwezigheid. Er is alleen Nu. Alle angsten en
spijt kan je laten vallen door het besef dat zij niet werkelijk zijn. Het zijn
objecten van het Zien. Er is alleen Leven Nu. En dat is Niet-iets. Een zonder
Twee. Daar is alles zoals het is. Daar kan je nooit en nooit uit vallen. Dat
kan niet beschadigd worden, of sterven. Verblijf in het Nu. Zonder woorden.
Dat is alles, want dat is ook alles wat er is. Moeiteloos. Elke benodigde
actie komt spontaan op uit dat Zijn. Er valt niets maar dan ook niets te doen.
Aanwijzers van Bob:
"Wat is er mis met Dit Ogenblik? - tenzij je er over
nadenkt?"
"Laat de gedachte gaan - laat hen vallen - al is het
slechts voor een moment - je ziet dan, dat die stilte - die verstilling - die
helderheid - dat stralende Zijn, daar is, zoals het al die tijd al was"
"Datgene waarnaar je zoekt, ben je reeds.
Eén-zonder-Twee. Het is dus dwaasheid om door te gaan met zoeken. De enige plaats van waaruit het onderzoek
begon, is het denken "
"Het is de aard van het denken te verdelen"
"Het onware kan een onderzoek niet doorstaan"
(wat je ziet kan je dus nooit zelf zijn...r.r.)
"Het is precies hier - op dit ogenblik als Dat-Wat-Is.
Wanneer je dàt weet, hoe kan er dan nog enig conflict zijn? - Ontspan en ben
wat je bent"
"Het is slechts in het denken dat in dit conflict
doorgaat!"
"Full Stop! Verlaat -al is het maar voor
even- het denken, dat brengt je weer terug naar Dat wat je Bent".
|
