|
Muziek en Tijd…wat hebben die met elkaar te
maken…????? Muziek is tijd, en dat gaan we nu bewijzen.
Muziek kan een hulpmiddel zijn om het Nu te
ontdekken en het fenomeen Tijd te doorzien.
Wij kunnen muziek horen en vervolgens
waarderen (er een waarde aan toekennen) dank zij ons geheugen.
Wij horen muziek in feite als een opeenvolging
van tonen in het Nu. Nu is het moment dat wij horen. Als het filmbeeldje wat nu
voor de lens van de projector wordt geplaatst en met licht op het filmdoek wordt
geprojecteerd. Het blijft niet bij één toon, of één beeldje.
Wij zijn altijd Nu aanwezig. Nu horen wij de
toon, nu zien wij het beeld.
Toch nemen wij melodieën waar, maar niet de
eerste keer dat wij een cd draaien of een nieuw nummer horen op de radio. Wij
horen dan wel of de muziek rustig of druk is, en wie die zingt (wanneer wij de
zanger of zangeres eerder hebben gehoord), maar wij kunnen het lied of het
muziekstuk niet 'tot ons' nemen als een afgeronde eenheid. Dat gebeurt pas later
wanneer wij het lied vaker gehoord hebben en ons geheugen ons helpt om met de
opgeslagen informatie uit ons geheugen al iets vooruit te "horen"
(terwijl nu een andere toon hoorbaar is) en iets te herinneren van wat wij
gehoord hebben. Zo krijgt de muziek een toonvolgorde. Ons geheugen plakt
herinnering plus werkelijk toon plus de verwachte volgende toon voor ons aan
elkaar. Wij horen dan een melodie en die kunnen we jaren lang onthouden.
Na meerdere keren horen weten wij al wat wij
kunnen verwachten. Wij kennen al de volgorde van de nummers op een cd. Wanneer
je nummers die je kent op een verzamelplaat hoort, hoor je soms de eerste tonen
al in je gedachten van het nummer dat op de oorspronkelijke cd op dat nummer
volgde.
Zo werkt dus het geheugen met muziek. En zo
werkt ons geheugen met alles. Zoals elk cd nummer voor ons uit één stuk en een
juiste volgorde bestaat en lengte of duur heeft, zo worden al onze ervaringen
die wij louter alleen Nu kunnen opdoen in een longitudinaal kader geplaatst. Wij
hebben het gevoel dat ons leven van daarnet naar nu naar straks gaat. Wij hebben
zo tijd geschapen….. Wij reizen mee in de tijd. Althans dat maken wij onszelf
wijs.
In wezen zijn wij alleen Nu, op dit moment
aanwezig, zoals de oefening op de site met de klok heel duidelijk maakt. Nu
klopt ons hart, nu kunnen wij zien en voelen. Wanneer wij opletten kunnen wij
zien dat alles aan ons voor bij trekt. Nu luisteren naar de cd, ook wanneer wij
deze afzetten is het nog altijd nu. Wij zijn geen tijd, maar zien tijd. Tijd is
dus een duuraspect, een meeteenheid van afstanden tussen objecten, tussen mij en
de boom, tussen het begin en het einde van een symfonie. Maar wij zijn geen
tijd. Wij zijn altijd Nu.
'Ik' die ik werkelijk ben, maakt geen deel uit
van de tijd, van het materiële leven, dat ik waarneem. Mijn werkelijke 'ik'
bevindt zich niet in de wereld, ik sta daar buiten. De wereld is in mij (als het
waarnemen).
|
