|
In de linkermarge van de website staat een klok. Deze staat er niet voor
niets. Niet alleen is het handig te zien hoe laat het is....de tijd vliegt wanneer
je achter de pc zit.....maar de klok staat er ook voor een leuke, maar
allesvernietigende oefening.
Op een andere webpagina wordt beweerd dat tijd niet bestaat. Althans dat wij
niet in de tijd meereizen door het leven. Ik ben al jaren met het begrip tijd
bezig. Ik ga hier het geheim ervan onthullen.
Wij zijn in ons bewustzijn altijd nu aanwezig. De klokkentijd is een maatstaf
om de afstand tussen gebeurtenissen te meten, maar in wezen vinden alle
gebeurtenissen in jouw leven Nu plaats. Gebeurtenissen die voorbij zijn, vinden alleen een plaats in onze
herinnering, als een gedachte, als een bewaard gevoel dat wij hadden, of als een
krantenbericht, dat wij kunnen nalezen.
Je kan alleen nu eten, nu je hart voelen kloppen, nu pijn hebben etc. Je kan
wel denken dat je straks.........maar dan moet je maar afwachten of
.........straks ook plaatsvindt. Je bent er gewoon Nu. Ook wanneer je slaapt. Je kan immers vaak je dromen
herinneren. Wat je je herinnert heeft eertijds plaatsgevonden, dus je was erbij
toen het gedroomd werd. Er zijn mensen die een droom bewust meemaken, dus die
weten zeker dat je in het Nu droomt. En hoe graag gaan wij slapen! Wij
vertrouwen er dus op dat wij gewoon blijven bestaan gedurende de droomloze
slaap.
Wij zijn dus altijd Nu en nemen
Tijd waar. Wij kunnen dat
waarnemen omdat wijzelf geen tijd zijn. Gingen wij mee in de beweging van tijd
en maakten wij daar een onlosmakelijk onderdeel van uit, dan zouden wij niet eens
kunnen merken dat wij in tijd leefden. Maar wij nemen de tijd dus wèl waar, wij
leven derhalve buiten tijd. We nemen een ander standpunt in. Wij staan in een
andere dimensie. Terwijl heel het zichtbare- en ervaarbare leven onderworpen is
aan tijd (inclusief 'ons' lichaam) zijn wijzelf -als waarnemer- niet onderworpen
aan tijd. Wij zijn tijdloos. Wij maken dus geen deel uit van wat wij zien!!!!
Nou dat is nog al wat.... En dat geldt voor alle lezers van
dit stukje. Voor iedereen. Ons werkelijke zijn is niet van deze wereld.
|
O.k. wij zijn nu bij de plek
gekomen waar de klok staat. Wij gaan nu ervaren dat de
klok een bewegend meetinstrument is, maar dat hij niet de tijd bepaalt. Noteer
even de tijd voordat je met de oefening begint.
Kijk naar de klok, hoe de secondewijzer beweegt, hoe ongemerkt de minutenwijzer
beweegt, en zeg steeds even tegen jezelf: "het is Nu, Nu, nog steeds is het
Nu, ik ben steeds in het heden, terwijl ik de klok zie rondgaan. Ik -als
kijker- sta in tijd
stil, terwijl de klok als maar ronddraait" Zie, ervaar dat dat ook zo
is..........Zeg het niet meer in jezelf. Wees gewoon stil en observeer de
klok. Je bent er al die tijd......Nu! |
Einde oefening.....en wat zijn de conclusies?
Jij bent hier en nu en het hele waarneembare leven beweegt zich om jou heen.
Jij bent als het ware de kop van de bandrecorder: jij staat stil en doordat er
een lang stuk band de stilstaande kop passeert kan er muziek worden weergegeven.
Je kijkt toe. Je maakt er geen deel van uit, hoewel dat wel diep in jouw
overtuigingen staat verankerd. Maar het is niet zo. Je bent geen onderdeel van
de tijd. Ja, je persoon, je lichaam, maar niet dat wat jij werkelijk bent. Je
aanwezigheid, je kennendheid. Dit is de essentie van de
Geheime Leer. Je gaat er niet over. Je kan het niet beïnvloeden. Niets.
Kijk nu hoe laat het is. Het moment, de 'tijd' dat je met de oefening begon,
is al minuten geleden verstreken. Het was een uniek moment, dat nooit meer
-precies zo met alles wat er op dat moment aanwezig was- terugkomt. Gooi maar
eens een glas op de grond. Het moment is onomkeerbaar. Het glas is stuk en het
enige wat je kan doen is de rommel opruimen. Of kan je meer doen? Ja, je
realiseren dat, hoewel het moment onomkeerbaar is, jij er al die tijd was, jij
als waarnemer, als de registrerende instantie.
Bron: www.wunk_themask.net
Jij was er altijd al, als
waarnemer van jouw bestaan als baby,
als kleuter, als puber en nu ben je er nog steeds, onveranderlijk (al lijkt de
spiegel iets anders te willen suggereren). Ja, alles wat je waarneemt, verandert
permanent, maar jij als Bewust Zijn, bent er al die tijd. Altijd in het Nu. Dit
moment, ofwel Nu als Kennende Aanwezigheid. Onveranderd en onveranderbaar. Want verandering is tijd.... En
wanneer jouw lichaam uiteenvalt, ben je er nog steeds, want jij bent het lichaam
niet. Je bent de waarnemer van het lichaam en alles wat daarmee samenhangt: het
denken, de emoties, de wereld, waarin het lichaam zich beweegt. Maar jij bent
dat allemaal niet. Je bent zelfs geen mens, je bent aanwezigheid ofwel het Zijn
zelf. Je bent niet in de wereld...de wereld is in jou!
Maar die wereld, en dus ook tijd zijn alleen
Nu aanwezig. Tijd en de wereld zijn dus in wezen hetzelfde als geen-tijd en geen
wereld. Alles wat zichtbaar is is het resultaat van herinneren en verwachten.
Van denken dus, wat ook alleen Nu plaatsvindt. Maar alles wat voorbij gaat, wat
fluctueert, wat zichtbaar is, wat hoorbaar is, alles wat objectief valt vast te
stellen, is niet de jij die dit 'ontvangt'. De ontvanger is onkenbaar, onzichtbaar.
Jij of ik is slechts een naam ingegeven door het denken. Het denken haakt
ogenschijnlijk af bij dit soort overwegingen.
Het belangrijkst is dat dit alles gezien
wordt. Wij zijn geen woord, geen begrip, geen zichtbaar 'iets'. wij zijn niet
iets. Niets. No-thing. Alleen gewaarzijn. En zien ben jij in essentie.
Je kan dat rechtstreeks ervaren door b.v. de oefeningen van Douglas Harding te
doen. Deze worden geïntroduceerd op de pagina Zien
Op de website van Wei Wu Wei staan veel teksten die dit
principe er in hameren. Lees m.n. de teksten uit The
Tenth Man.
|
