|
Het gedeelte over Zelfonderzoek
bevat de principes, die ten grondslag liggen aan de spirituele werkwijze. Ook
wordt uitgebreid ingegaan op het ongrijpbare doel Verlichting en de weg die daar
naar toe moet leiden. Het langdurig zoeken zal grotendeels een misverstand
blijken.
* * *
Er zijn in de literatuur honderden wegen die naar Rome of de Boddhiboom leiden, maar ik ga zelf uit van de heldere leer van de Advaita
Vedanta, maar ik kan net zo goed enkele meesters van Zen
als bron van inspiratie noemen. Wanhopig werden die er van dat hun
leerlingen maar niet wilden inzien dat er niets te zoeken viel.
Of -wanneer het eenvoudig en helder wordt uitgelegd- zie je het onmiddellijk, òf
-wanneer je er van af wordt geleid door een overmaat aan verhalen en beloftes
voor jouw toekomst, kan je jaren en jaren aan het zoeken blijven. Op zoek naar
die top-ervaring die het bewijzen moet.
Aan het eind van 'de
weg van het zoeken' bevindt zich het opgeven van welke inspanning dan ook, wat
uiteindelijk vanzelf gaat. Er is geen doener
die zich kan overgeven. Er is n.l. geen doener, laat staan één die het Inzicht kan forceren.
Datgene wat gezocht werd blijkt uiteindelijk al die 'tijd' de zoeker zelf te
zijn geweest.
De zoekenergie
valt na dit directe inzicht dan spontaan weg. Want wie heeft gekozen om te zoeken??? Ik niet! Ik wel! Twee ikken,
waarvan één de echte is. De 'ik' die bekeken kan worden (en dus uit denken,
herinneringen, emoties, verwachtingen en heel wat praatjes bestaat, ofwel
de doener, de zoeker) wordt in stilte immer ononderbroken bekeken door
ons echte 'Ik'. Ofwel Aanwezigheid, Kennendheid, Bewustzijn. Maar ook dat
zijn maar woorden geformuleerd vanuit het beperkte dat een 'label' wil hebben
voor zijn onkenbare wezen. Wat je wezenlijk bent kan je alleen maar 'Zijn' en
dat ben je onomstotelijk nu al......
Je meest basale gevoel van er-zijn, voordat er ook maar één woord voor nodige is
om het te herkennen, is wat we zoeken..... Je weet dat je leeft, je weet dat je
bestaat. Dat reeds aanwezige te herkennen vergt geen gedachten, geen proces, het
is altijd hier en hier vinden alle gebeurtenissen op dit moment in plaats.
Meer valt
er eigenlijk niet
te weten. Het onechte 'ik' draait al maar denkend en redenerend rond op zijn eigen speelplaatsje. Het echte 'Ik' is altijd aanwezig, maar is niet door het onechte 'ik'
als ding, als object te
kennen en te manipuleren. Dat onechte 'ik' kan trouwens alleen maar bestaan
dankzij het bewustzijn, waarin het gezien wordt. En dat bewustzijn, dat zien is
al het gezochte Zijn zelf.
Dus je hoeft (en kan) in wezen helemaal niets meer (te) doen.
Je weet dan wat je bent en dat het leven gewoon zijn gang gaat, in welke
richting dan ook.
Niets is daarbij uitgesloten. Zelfs het zoeken niet.
Via
de menustructuur in de kolom links hiernaast of hieronder kom je op de diverse thema's en
therapievormen terecht.
|
